Već jedna fotografija kuće Poli dostaje da oduševljeno prihvatiš ljubazni poziv u Čile te odmah zamisliš žamor i miris Pacifika, čiji se valovi Čile je zemlja dramatične geografije koja se pokazuje ne samo u velikom mjerilu nego i u detaljima. Nije neuobičajeno da i neka mala lokacija odražava silovitost sukoba s prirodnim silama, silovitost koja često stvara oblike koji kao da su ostali zatečeni, nedovršeni.
Kuća Cecilie Puge u Bahía Azul (Plavom zaljevu) se nalazi na jednoj takvoj lokaciji, na stjenovitoj formaciji iznad mora. Na obali se još uvijek može vidjeti milenijska erozija kamenja u more. Kuća se mirno uzdiže iznad te geološke drame. Odgovara joj srodnom materijalnošću, ali u njoj vlada načelo delikatnog i preciznog reda, potpuno strano tom krajoliku, iako s druge strane reproducira njegovo mineralno podrijetlo.
(...)

Chile is a country of dramatic geography, evident not only on a large scale, but in details as well. It is not unusual that a small location reflects the brutality of conflict with the forces of nature, brutality that often creates forms that seem as though they were surprised, left unfinished.
The house of Cecilia Puga in Bahía Azul (Blue Bay) is on one such location, on a rocky formation above the sea. You can still see the millennial erosion of the rocks into the sea on the coast. The house calmly rises above that geological drama. It responds with a similarity materiality, but is ruled by a principle of a delicate and precise order, completely foreign to that landscape, although on the other hand it reproduces its mineral origin.
(...)